حالا کارت رسیده بر جایی

یادته تنبل کلاس بیدی

روزی چند ترکه سی کتک چیدی

تونه هر روز به ترکه ها بستن

کف دستات که پینه می بستن

از بخت بد تو مشتری بیدی

هیچ روزینه تو بی کتک نیدی

یادته ،امتحان املا بید

سر و جانت پر تقلا بید

گردنت دراز چو زرافه

سی تقلب به مو کنی لابه

آخرم چون که سواد ناشتی

اسم مونه جا املا انگاشتی

گوشاتم باز به دست آقا بید

تو که برگت بنام دو تا بید

آقا دونست که ای هنر زتونه

چونکه احمق بیدی و نشونه

باز مو بیدم وساطتت کردم

از کتک باز مو راحتت کردم

یادته در ریاضی واموندی

جلو تخته دو دست یه پا موندی

کت و کولت زبسکه چو خوردی

رنگت اسفید آیید منی مردی

او کی بید به حلق تو اؤ ریخت   (اؤ=آب)

دست وپاته با وازلین آمیخت

حالا کارت رسیده بر جایی

مین کارم کنی تو اوستایی

یادته همیشه وات بیدم

در همه سختیا به پات بیدم

هر کجا مشکلی به پا کردی

سی کمک هی مونه صدا کردی

یادته مدرسنه ول کردی

کاری کردی ننه ته چل کردی

از او اول تو که آقا ناشتی

سر خور و بی هوند که جا ناشتی

لاتی بیدی که سر راه گیرن

همه از تو و ای کارات سیرن

مو ز دست خوت و کارات خجلم

اما دوستت بیدم،رفیق ولم

همه جوری حمایتت کردم

وقت تنگی وساطتت کردم

حالا کارت رسیده بر جایی

مین کارم کنی تو اوستایی

رفتی از شهر ،دیه نبید خورت

انقه زر دیر ، دیه نبید اثرت

کل مردم زدست تو سوده

خاطری جم با دلی آسوده

بعد سال ها که گند تو خو بید  (خو=خواب)

سر و کلت دواره پیدا بید

مردم از دیدن تو تؤو کردن  (تؤو= تب)

خور مرگت هی خدا خدا کردن (خور= خبر)

گفتمت رو که اینجه جای تو نی

هیچ جا در شهر دیه پناه تو نی

خنده ای کرد و گفت عزیز برار

یا با من باش ویا بکش به کنار

مرا بینی نگو که بیکارم

توی این شهر منم که شهردارم

من شنیدم که آس و بیکاری

گر بخواهی کنی تو همکاری

جای خوبی به تو دهم کاری

مدتی بعد شوی تو بخشداری

گفتم ای وای که کارمون زاره

یقه مون باز به دست ای ماره

تا پریروز که گردنه گیر بید

حالا بیشتر زگردنه سیر بید

از تعجب تیام شش تا بید

ای همو دزد بی سر و پا بید ؟

نوونم که او چطو کرده

ای شغله او چطو به پا کرده

هر چه کرده سیا سیا کرده

ورنه ای دزده کی پیا کرده

گرچه بعضی جاها چنینه

کارا یا دست دزده یا ممینه

ای همه درس خوندم بیکارم

از ای بیشتر تحملم نارم

دیه موندن مین ای شهر سخته

بایدم رفت به اونجه که بخته

حالا کارش رسیده بر جایی

مین کارا کنه او اوستایی

ناصر-دی ماه- 91

با لهجه ی الیگودرزی بخوانید