دست های مادرم

مادر را دیدم بادست های ناتوان
مادر را دیدم با صدایی لرزان
مادر را دیدم با کوله باری از درد و رنج
و چشمان مهربانش
نیازمند مهربانی من
پنهان میکند مادرم درد هایش را
گله مندم از روزگار
گله دارم از شقاوتی که بر او رفته است
آن هم انرژی ، آن همه توان
آن همه علاقه ، لبریز از عشق تا پای جان
آن همه بی پروایی در اهدای لحظه لحظه ی جانش به دیگران
پنهان می کند مادرم رازهایش را
با دستانی چروکیده و ناتوان
با پاهایی که بریده از او امان
با قامت دال گشته اش در طول زمان
چشمان کم سوی مادرم
نگران زندگانی من ، آینده ی مان
پنهان می کند مادرم خاسته هایش را
گله مندم از زندگی 
گله دارم از زمان

ناصر -شهریور 91

آرزوهایم

دیری  آرزوهایم را در باغچه کاشته ام

دیری ست در انتظار جوانه ام

خانه ی پدری را فروختند

باغچه ام را نیز

با دستانم خاک را پس می زنم

بوی نم خاک   ،کرم خاکی  و شاخه ی خشک درخت توت

من در آن باغچه ای آرزوهایم را کاشته بودم که تو دستانت ر ا

خاک باغچه پوسیده است

خاک پوسیده را پس می زنم

پس می زنم

هیچ اثری از دستان تو و آرزوهایم نیست

خانه ی پدری را فروخته اند

و باغچه ی مان رانیز

و آرزوهایم و دستانت را

       ناصر شهریور -91