از ما که گذشت

            " از ما که گذشت"

بر خیز که دلم طاقتِ این راز ندارد

گوش کن به این قصه که آغاز ندارد

تا کی دل ِ من راز تو را پرده بپوشد

این راز به قراری سر همساز ندارد

در پای تو تا کی تحمل کنم این زخم

زخمی که دگر بر سرِ خود گاز ندارد

هر شب  خیالم به هوای ِتو که  پر زد

بالم بشکست چون پر ِ پرواز ندارد

تا کی به هوای ِ دگران چشم به تو بند م

این حبس ِ سکوتم ، دل ِ آواز ندارد

فردا به سر ِ کوی و ُمحل جار تورا زد

کین یار ِدل آرا دگر همراز ندارد

آری ،بدانید که من عاشق ِ اویم

دلداده ی ِ پیری که دگر راز ندارد

سال های درازی به لب ها زده ام قفل

افسوس که این عمر دگرباز ندارد

این مُهر و سکوتی که به لب کوفته بودم

در عرق ِ تعصب، دگر انباز ندارد

از ما که گذشت،عاشق وُ معشوق بدانند

بر باد رَوَد عشقی که جانباز ندارد

در راه ِ وصال دادن ِجان کمترین است

در عالم ِ عشق، دادن ِجان ناز ندارد

    ناصر – بهمن - 92