گرگ

گرگ

گرگِ پیر در گوشه ای افتاده است

گاه گاهی زوزه ای سر داده است

آن توان وُ سر کشی در او نبود

پیر گشته، هیبت از دست داده است

گرد ِ پیری بر سر وُ رویش نشست

از شکار افتاده ، پا پس داده است

خشمگین و ُ کینه ورز از این مقال

دست ِ دوستی باز به ناکس داده است

روزها ، بهر ِ شکار ِ طعمه ای

 او عنان خویش،  از دست داده است

 او همان گرگی ست که در وقتِ شباب

دوست وُ دشمن را به کرکس داده است

بچه هایش را برای نفعِ خویش

بهرِ سلاخی به آن جلادِ بی کس داده است

حال که او پیرگشته وُ زوری نداشت

هم چو روباهی زبون او تن به خون بس داده است

گرگِ خونخوار در پی ِ خونِ کسان

دست را بر دامن جلادِ نورس داده است

توطیه می کرد وُ حیله ،یا که با مکر و ریا

بی جهت چوپانِ بدبخت را به محبس داده است

رنگ عوض کرده میان ِ مردمان

گرچه کارش را به نوعِ دیگری پس داده است

جامه یِ بره به تن ،نام ِ همین بس داده است

او همان گرگی ست که القابِ خود از دست داده است

 نیشِ عقرب نی زِ کین بَل ذاتِ اوست

گرگ گرگ ست ،گر نشانی های برعکس داده است

       ناصر – بهمن - 92