دل دریایی


خنده بر لب های سرخ وُ گونه ی ِ سرخابی ات

غنچه ها بِشکفت به لبخند از نشاط و شادی ات

غُنچه غُنچه گل درخشید از رخ وُ زیبایی ات

بوی عطرت باز پیچید در سرای خالی ات

رقص ِ نرم شاپرک ها بر حریر ِ برگ ِ گُل

نغمه و آوای ِ بلبل یر دل ِ تنهایی ات

رقص ِ موزون ِ درختان با نسیم بر شاخه ها

ریزش ِ فواره ی ِ آب بر تن چون ماهی ات

آن تن ِ نرم وُ بلورین ،قطره های ریز آب

قطره قطره می چکند بر سینه ی ِ مهتابی ات

بوسه می گیرد لبانت را ،عطش از ردِ آب

می تراود رنگ مهتاب بر دو چشم ِ آبی ات

باز برای دیدنت رنگین کمان قد می کشد

می درخشد قطره ها از نور چون آفتابی ات

چشمهایم می دوند تا قامتت معنا کنند

تا که باز عاشق شوم بر آن دل ِ دریایی ات

دست های خواهشم را گیر، بر دستان خود

تا که من آرام شوم از بیمِ این بی تابی ات

گر تو بر من بنگری ، دیگر ندارم خواهشی

آرزویم عشق ِ توست ،محتاجم از همراهی ات

ناصر – آبان 92