گوشه تیه

گوشه تیه

مینِ تیات ، پِرِشقه های گناه

کِرده امشو به پا چه بلوایی

چی بُوَوَه اَیَر به میلِ خوتم

شویی تینا رییم به صحرایی

درِ واکُن سی مو به خلوت خوت

رِییم جایی که سوزه وُ اوویی

کنیم نوشُ وَ نیش اگر خوایی

باییمون مست زِ یَک به دلخوایی

تو بَمون  به تنم چو بوی باهار

گُل به گُلخانه با، زِ شیدایی

عطر گیسات به کُه وُ دشت پیچه

همه مات ان اِز ئی فریبایی

چون دو تا قو به دور هم دیسیم

ماه که رقصه سی خوش به تینایی

اوو (آب) چه زیبا به زیرِ لوو خونه

مَتَلِ عشقِ خوش وا دریایی

اُو ستاره بَوین که زِل زِیدَه

بیده حیرون اِز ئی مِغِنجایی

سرِم ری سینِه هات به خوو رَفتِم

به نسیمی که زِد به گل هایی

تیشکِ افتو به مو نهیبی زِد

وُریس اِز خوو، کُرِه پَشه خوویی

داد و ای داد ، هَنیم که خوو دیدِم

گرچه خوو بی ولی یِه دنیا بی

ای همه عمرِ مو، عزیز دِلِم

پَه کی وا مو کنی ،شکیبایی

کی بُوَوَه راست ،ئی آرزویِ محال

تو یه گوشه تیه ، سی مو آیی

   ناصر-مهرماه/93