عاشق نشوید

عاشق نشوید

بر گرد عزیزم که دلم در تب وُ تاب است

این خانه نظر کن گُل من بی تو خراب است

چشمم به در وُ پلک به هم نازده شاید

یک آن گذری از نظرم،این چه شتاب است

گفتی که به دنیا کسی جز تو نیافتم

پس چیست که رفتی زِ بَرَم این چه حساب است

از بس که دو چشمم به تمنا ی تو پر زد

هر کس که مرا دید خیال کرد زِ شراب است

نی روز دل آسوده وُ نی شب به قرارم

این رسم زمانه و یا بازی دوران شباب است

کاردم به زنند خون نیاید زِ رگانم

از چیست که رحمی نکنی،این چه عِقاب است

شد کاسه ی چشم هام پُر از خون زِ فراقت

از بس بگریستم به عهدی که  بر آب است

شب عاشق ماه هست وُ منم عاشق ایام

تو عاشق شب گشتی وُ چشمت به شهاب است

من در پیِ تو روز وُ شبم گم شده اما

این تشنه به آب می رسد یا سوی سراب است

این چه چَهِ بلبل زِ شوقِ گُل وُ سبزه ست

یا مرگ شقایق و هیهای پُر از دادِ غُراب است

این قَدر مپیچان تو مرا ، تاب نمانده ست

از دل بزند خون به چشمی که به خواب است

ای نو گل بستان ، به جانم مَزَن آتش

از سوختن جانم بگذر ، دل که کباب است

خواهی نشوم کولیِ درمانده ی ِ عاشق

بر من نظری کن ، که جانم به عذاب است

هرگز نشوید عاشق وُ دلبسته عزیزان

بین عاقبت عشق ، چو من خانه خراب است

   ناصر- مهرماه/93