تا نمردمه سیت

"تا نمردمه سیت"
ستاره ها که تیه بستن وُ شو که خزید بیا
سپیده زِخو وُریستاد وُ شو که رمید بیا
زِ بسکه گریوستمه به ویر تو به ظلمت شو
سحر که زِ نو درومِد و سپیده رسید بیا
ستاره ای که به غم سوخت وُ پزیده بَوین
قسم به بستر شوکه او ستارَنِه چید بیا
مو لنگِ تو موندِم وُ، پیزَه ته به ماه کِردِم
زِ غصه یِ مونو تو ، رنگ شو پِرید بیا
به هرکه قدم زید وُگوشِم اشنید که تونی
نمونده طاقتی ،ئی دل به سینه کَپید بیا
نیومِدی وُ سحر تک تکِ ستاره هانِ چید
دیه ستاره ای نمونده و روز که دمید بیا
دِلِم هوای دیدن تونه به سر داره
قسم به هر که پرستی، به افتو وُ شید بیا
مو بیقرارم وُ زارِ، چونو که سیت میرِم
سیلی به حال مو کوُ ، تا نمُردِ مَه سیت بیا
ناصر-فروردین/94