چو ننالم

چو ننالم

اِز دست تونو رویِ پریشون چو ننالِم

ئی غصه چه آشنایه سی بارون چوننالم

اِز کار بَدِم ،حالت گرفته وُ خِرا وه

اِز دست خومو ئی دلِ ویرون چو ننالم

حیرت زِدَه وُ مات وُ پریشون تو هِستِم

ئی اور سی مونو اشکام سی بارون چوننالم

ئی خواسته یِ مو بید که غیر مو نوینت

بد دل بیدِم ،اِز دست تو حیرون چو ننالم

مو دل به تو بستِم و راحت نکونِم وا

اِز عهد به تو نو رفتنِ پیمون چوننالم

بخشیدیه هر کَ که تونه زار وُ غمین کِرد

دردت به دلم ،زارِم وُ نالون چوننالم

گر دل که هوا حسرتِ روزای خوشه کِرد

مهرت به دلم مونده به دورون چوننالم

گر تو گذری از مونو کردار بدِ مو

شرمنده زِ ریت، تیم خاکِ پاتون چوننالم

     ناصر – فروردین /94