نومید نگشته ام
هرچند روزگار درازی است در انتظار روزی دیگر
پلک های خسته ام را در دور سوی کرانه،باز نگه داشته ام
نومید هم نمی شوم،اما اگر نیامدی!
و پلک هایم فرو افتاده باشد
افسوس روزگار سپری شده را
با که قسمت کنم؟
هرچند روزگار درازی است در انتظار روزی دیگر
پلک های خسته ام را در دور سوی کرانه،باز نگه داشته ام
نومید هم نمی شوم،اما اگر نیامدی!
و پلک هایم فرو افتاده باشد
افسوس روزگار سپری شده را
با که قسمت کنم؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر