برای دوست عزیزم جعفر بیات، که خیلی زود از میان ما پر کشید
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
چند روزی ذهن من آزرده است
از شنود آنچه دل را سوده است
این جهان بد سگال آشفته است
جان انسان ها چو گل پژمرده است
ای تفو بر چرخ گردون کز قضا
جعفر شیرین ما را کرد جدا
بالعجب رسمی که نامردان سست
جان انسان را بگیرند مفت مفت
ای هوار از دست آن نادان پست
جعفرما سهل و آسان رفته است
ای امان از این فرودستان خست
شیشه ی عمر عزیزی را شکست
در عزا در سوگ او خواهم نشست
چون سیاوش چامه خوانم از الست
آنچه بر جایش بمانده ست نام اوست
گرچه آنهم مهر از احسان اوست
گر چه دیری از زمانه رفته است
یاد او در قلب ما حک گشته است
ای دریغ دیگر نباشد ،یار ما
بر قرار باد خانه ی یاران ما
ناصر بهمن 90
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر