بوسه

 بوسه

رنگِ چشمانِ تو مينايي وُ ناز

مويِ زيبات طلايي وُ چوموجي به فراز

گوديِ خنده يِ تو ،سِحر نموده نگه ام

قلوه يِ قندِ لبت سخت بداده گنه ام

اخمِ زيبايِ نگاهت ، ببرده دلِ من

خالِ زيبايِ لبانت، همه انگشت به دهن

قد و بالايِ تو چون كبكِ خرامان زيباست

سرخيِ لعلِ لبت چون گهري بي همتاست

گِرديِ صورت وُ زيبايي مژگانت راز

آن كمان ابرويِ زيبا به جمالت شهباز

به، عجب خوشگل وُ ناز ي، به مثلِ رؤيا

اين همه صنع وُ ونكويي، به تو دادست ،خدا

و تو با آنكه گرفتي زِ خدا اين همه را

ليك ندادي به من بنده يِ او يك پَرِ كاه

نه نگاهي به محبت و نه لبخندي به مهر

نه كلامي به عطوفت و نه بوسي تو به خير

مانده ام ،پس تو چه خيري به دگر داشته اي

اين همه مهر و ُ وفا را زِ چه بَر داشته اي

بار الها به من هم دِه تو زيبايي و ناز

من به هرخوشگل و طناز بدهم ، بوسه و باز

    ناصر – فروردين /93