باز ياد تو را

      ياد تو را

 باز هم يادِ تو را مي ديدم

 باز در خاطره ها غلتيدم

 باز هم ردِ نگاه هايِ تو را

 روي چشم هاي خودم مي ديدم

گر چه سال هاست به روي قلبم

 پا نهادي و اسف مي چيدم

 ليك بدان سخت به يادت بودم

 هر زمان با تو چه ها مي چيدم

 بعدِ سال ها ،گذر مي كردم

كوچه اي را،كه تو را مي ديدم

 گر چه بيگانه شده آن كوچه

 بوي يادِ تنِ تو بوييدم

 اشك در پشتِ نگاهم بشكست

اي اسف، واي چه من مي ديدم

 شكلِ رخسارِ قشنگت ، اما

 رنگ گيسويِ چو برف مي ديدم

خم شده قامت وُ گردِ پيري

 بر سر وُ روي تو من ، مي ديدم

 لرزه بر پاي وُ تنم مي لرزيد

 مات و مبهوت ، چه من مي ديدم

 لحظه اي اشك و تاثر در چشم

 بعدِ آن هيچ نه من مي ديدم

 تنگي ِسختِ تنفس با بغض

 قلب به آهنگِ بدي كوبيدم

 رفته بودي و بماندم تنها

 خاطراتي كه به غم مي چيدم

 كوچه ي خاطره هامان خالي

 باز در ياد تو مي پيچيدم

 اي اسف باز گلم را ديدم

 محو بوي گلِ ياس گرديدم

      ناصر – فروردين 93 .اليگودرز