نو گشته زمین

نو گشته زمین
این نو عروسی که وصالش به دلِ ماست
عشقش به بهاران ،به اندازه ِی دریاست
سیمین وش وُ حوری تن وُ عالی وچه زیباست
رویایِ خیالش، به بهشت در پی ِ ابر هاست
حیران شده مهتاب ،زِ چشمانِ سیاهش
شب گشته پُر از نور به مهتابِ نگاهش
خورشید چو نظر کرد به هامون وُ هوایش
مات گشته وُ مبهوت به چشمانِ چوماهش
پوشیده لباس برتن وُ هنگام ِ زمستان
توری به سپیدی، ردایی چو عروسان
گرم گشته زمین از نفسِ گرمِ بهاران
زیبا شده گیتی از این عشقِ چوجانان
آبستنِ عشق است زمین باز وُ دو باره
خاک می تپد از شوق به چشمانِ ستاره
چون عاشق وُ مست اند به غوغایِ زمانه
تولیدگرِ عشق است به تعدادِ جوانه
سبز گشته زمین،پوست عوض کرده درختان
زیبا شده صحرا، به نرگس و به ریحان
بر هر سرِ شاخسار ،دو چند جفتِ هزاران
سر داده نوایی ، وجفتی پیِ آنان
بر هر سرِ شاخه ، زِ عشق داده جوانه
بر دشت وُ بیابان زِ نو کرده نشانه
این جانِ زمین است به تغییرِ زمانه
نو گشته زمین باز ، زِ زاییدنِ دانه
مست گشته زمین باز، زِ آبستن بوستان
سبز گشته جوانه ، زِ باریدنِ باران
برکاکلِ خورشید ،گلِ یاس،گلِ ریحان
لبخند بزند خاک ، به تابیدن وُ تابان
این جانِ زمین است به تغییرِ زمستان
سرزنده و شاد است طبیعت زِ دل و جان
ناصر – اسفند 92 – شبِ چهارشنبه سوری