انتظار واهی
سال هاست که درهوایت
این جانِ من فدایی ست
هرشب بدان به یادت
این حالِ من هوایی ست
این های هوی مستی
درقلب وُجانِ مستم
کز آن نگاهِ مستت
درخاطرم تداعی ست
دانی که وقتی رفتی
بال وُ پَرَم شکسته
هرشب به گریه خُفتم
وایَم ازاین جدایی ست
امشب عجب هوایی ست
ازغم گرفته باران
این سینه ام پُرازدرد
با دردِ بینوایی ست
در زیرِ لب بخوانم
آوایِ عشقِ دیرین
ای بهتر ازترانه این
ناله از چرایی ست
دانم نبینمت هیچ ،این
آرزو محال است
اما خوشم به این
حال،گرانتظارِواهی ست
ناصر-آبان ماه/94
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر