بی قرار تونه

بی قرار تونَه

هِستِم هنیم وُ دلم بی قرارتونَه

به کیچه هایِ قدیمی ، به انتظار تونَه

زیبا تر اِزتیایِ توهیچ ستاره ای نی

خورشید  ستاره ای به دورِمدارِتونَه

ئی واژه های غزل به تُر وقطارِ تونَه

عاشق بووَن به باهار هرکه با باهارِ تونه

بخشم به راحتی سروُجانِم به پایِ تو یار

شاید که بونَه نیاری کی یَه که کنارِ تونه

تو سرنوشت مونی ،ای دلیلِ بیدنِ مو

جز آرمو نِ تو نیستا به دلِی که دچارِتونه

ئی بوی عطر نجیب که  اِزمیایِ تو ناز

مستم کُنَه به میات وسری که نثارِتونه

اِمشو زِگُرده یِ یال،تیام به دیارِتونَه

اونجِه که پشتِ قلا، هونه وا تَبارِ تونه

ئی های وُهویِ دلم مدام به ویار تونه

به ویرِ تُندِ نفس هام،سفیرِ سوارِ تونه

 هوا به هوایِ تونو ،اُوتیایِ خُمارِ تونه

درپشت یال ،همه دلداده های پُر شمارِ تونه

باز هم سحر زِدوُاِز یال به تو نظر کِردِم

جز مو نوینی عاشق وُزاری که سربدارِ تونه

وا مو بَمون به خلوتِ یال ،ای ویروُیادِ قشنگ

هردَم به خاکِ یال بوسه زِنِم،که یادگارِ تونه

   ناصر-آذرماه/94

یال=تپه ای در ضلع جنوبی شهر

تُر= رد واثر

قلا=حیاط

هنیم=هنوز