قهر

قهر

خاطراتِ وا تو بیدن، شو وُ روز ایا به خووِم

اینه آخرین کلامم ، تو بَدون بی تو تباهِم

اِز عذابِ بی تو بیدَن،لو وُ ذونم بسته آیید

دیریه اخمِ نگاهِت ،تَهل کِرده شو تا پگاهِم

بعضی زخمانه عزیزیم ،ری شونه باید کُنی وا

یادت با که خیلی وقتا،دیدنت با راه وُ چاهِم

ئی پریشونی مونِه، بی خَوَر اِزعشق تو کرده

سیلی کو به مینِ تیام،تا تیام بَوینه ماهِم

نیوَه خاکِ زیرِ پات بام،تو که دایم سر به زیری

جایِ هر پاتَم تیام با،تا کنی سیل به تیاهِم

دردِ دیریت هم چو کُهی ،مین سینم لونه کرده

پَه چِنه یی (ای) بارِ سنگین،نی وُریسَه اِز گناهِم

قسمتِ مونم همینه ،تی نا ، با دردی به سینه

پَه کی یی (ای) کینه تمومه، ای همه پشت وُ پناهِم

خاطراتِ وا تو بیدن، چی ستاره به تیامن

یی (ای) پِرِشقَه ها به تیام، منی تش ونده به راهِم

اَ ، یِه ذره سیت عزیزم، کمی هم سیلِ هوا کو

یی (ای) دِلِمه تش گرفته ،چو شفق که دیر زِ ماهِم

وا کدوم زِوون رسونِم ،به تو دوستی وُوفامِه

طاقتِ قهرِتِ نارِم، لطفی کو تو به نگاهِم

     ناصر-آذر/93