تقدیر

تقدیر

با دیدن تو عشقِ جوانی به سرم شد

چشمان تو با یاد نگار همسفرم شد

رفتم به زمانی که او عاشقِ من بود

دل شیفته و دلداده ی آن یاس و سمن بود

دوران جوانی نه با غصه و غم بود

هر لحظه ی آن خاطره ای در دلِ من بود

چون بچه گهی قهر گهی آشتی نمودیم

هرگز نه به دل کینه و نه کینه به هم بود

هر خنده ی او قند به دلم آب نمودی

هر عشوه ی او،کوهی زِ بی تابی من بود

هر روز برای یکدگر نامه نوشتیم

گویی که نا گفته یِ مان بیش و نه کم بود

با حیله و تزویر وهر نقش که خَفَن بود

بازی بنمودیم که قصد دیدن هم بود

در خانه بِشُد حبس که حکم پدرش بود

چون سخت ترین رنج و عذاب دوریِ هم بود

چه اشک ها که بریختم ،به وقتی که به حبس بود

دلتنگِ نگا هش چو بلبل به قفس بود

من ساده و عاشق ،به عشقی که قسم بود

افسوس که تقدیر خلافِ دلِ من بود

وقتی که شنیدم نه باور و نه ظن بود

آن آینه ی عشق،شکستش دلِ من بود

او رفت و هزار خاطره اش در دلِ من ماند

چشم سیه اش پرتو ماه ، هر شبِ من بود

ناصر –مرداد 92